The randomness of life


ธนพลขับรถไปหาพ่อของเขาที่บ้านพักคนชรา

tha ná phon khàp rót pai hǎa phôo khǒong khǎo thîi bâan phák khon cha raa

Thanaphon drives to his dad's nursing home.
ธนพล: สวัสดีครับพ่อ! เป็นไงบ้างครับ?

tha ná phon: sà wàt dii khráp phôo! pen ngai bâang khráp?

Thanaphon: Hi Dad! How are you?
พ่อของธนพล: ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่ว่าลูกจะทำอะไรในอนาคต อย่าแก่นะ!

phôo khǒong tha ná phon: mâi khôi dii thâo rài mâi wâa lûuk jà tham a rai nai à naa khót yàa kàe ná!

Thanaphon's father: Not so good. Whatever you do in the future, don't get old!
ธนพล: ผมจะจำไว้ครับ แต่ตอนนี้เราไปกันเถอะ!

tha ná phon: phǒm jà jam wái khráp tàe toon níi rao pai kan thòe!

Thanaphon: I'll keep that in mind. Anyway let's go!
(ธนพลกับพ่อขึ้นรถแล้วขับออกไป)

(tha ná phon kàp phôo khûen rót láeo khàp òok pai)

(Thanaphon and his father get in the car and start driving.)
ธนพล: 20 ปีมาแล้วที่แม่ ...

tha ná phon: 20 pii maa láeo thîi mâe...

Thanaphon: It's been twenty years since Mom ...
พ่อของธนพล: พ่อรู้ ไม่อยากจะเชื่อเลย

phôo khǒong tha ná phon: phôo rúu mâi yàak jà chûea loei

Thanaphon's father: I know, I can't believe it.
ธนพล: วันนั้นก่อนแม่ขึ้นรถ ผมเรียกให้แม่หยุดแล้วบอกแม่ว่าผมรักแม่แค่ไหน

tha ná phon: wan nán kòon mâe khûen rót phǒm rîak hâi mâe yùt láeo bòok mâe wâa phǒm rák mâe khâe nǎi

Thanaphon: On that day before she got in the car I stopped her to tell her how much I love her.
พ่อของธนพล: จริงหรือ? ลูกไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้พ่อฟังเลย

phôo khǒong tha ná phon: jing rǔe? lûuk mâi khoei lâo rûeang níi hâi phôo fang loei

Thanaphon's father: Really? You never told me this.
ธนพล: ผมเอาแต่คิดว่าถ้าไม่ได้พูดไป แม่อาจจะออกไปเร็วกว่านั้นแล้วก็อาจจะ ...

tha ná phon: phǒm ao tàe khít wâa thâa mâi dâai phûut pai mâe àat jà òok pai reo kwàa nán láeo kôo àat jà...

Thanaphon: I keep thinking if I hadn't done that, she would have left a bit earlier and maybe ...
พ่อของธนพล: ไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นหรอก พ่อดีใจที่ลูกบอกแม่ว่าลูกรักแม่

phôo khǒong tha ná phon: mâi tông khít mâak rûeang nán ròok phôo dii jai thîi lûuk bòok mâe wâa lûuk rák mâe

Thanaphon's father: There's no point dwelling on that. I'm glad you told your mom you love her.
ธนพล: บางทีเรื่องนี้ก็ทำให้ผมประหลาดใจเหมือนกันว่าชีวิตไม่มีแบบแผนขนาดไหนและเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อาจเปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตได้ยังไง

tha ná phon: baang thii rûeang níi kôo tham hâi phǒm prà làat jai mǔean kan wâa chii wít mâi mii bàep phǎen kha nàat nǎi láe rûeang lék lék nói nói àat plìan chii wít tháng chii wít dâai yang ngai

Thanaphon: This sometimes amazes me. How random life is and how small details can completely change your life.
พวกเขาขับรถไปเงียบ ๆ จนถึงที่หมาย ธนพลจอดรถแล้วพวกเขาก็ลงจากรถ

phûak khǎo khàp rót pai ngîap (repeat previous word) jon thǔeng thîi mǎai tha ná phon jòot rót láeo phûak khǎo kôo long jàak rót

They drive in silence until they arrive. Thanaphon parks the car and they get out.
ธนพล: มีแดดด้วย! ดีจัง!

tha ná phon: mii dàet dûai! dii jang!

Thanaphon: Oh, sunshine! How nice!
พ่อของธนพล: ใช่ ดีจริง ๆ

phôo khǒong tha ná phon: châi dii jing (repeat previous word)

Thanaphon's father: Yes, it's nice.
ธนพล: ผมซื้อดอกไม้มาให้แม่ด้วย

tha ná phon: phǒm súe dòok máai maa hâi mâe dûai

Thanaphon: I bought some flowers for Mom.
พ่อของธนพล: ดีเลย แต่เดี๋ยวกวางจะมากินนะสิ

phôo khǒong tha ná phon: dii loei tàe dǐao kwaang jà maa kin ná sì

Thanaphon's father: Good, but the deer will eat them.
พวกเขาเดินไปด้วยกันครู่หนึ่ง

phûak khǎo doen pai dûai kan khrû nùeng

They walk for a while.
ธนพล: ถึงแล้วครับ

tha ná phon: thǔeng láeo khráp

Thanaphon: Here we are.
พวกเขายืนตรงนั้นเงียบ ๆ แล้วธนพลก็วางดอกไม้ลงบนหลุมศพของแม่ในที่สุด

phûak khǎo yuen trong nán ngîap (repeat previous word) láeo tha ná phon kôo waang dòok máai long bon lǔm sòp khǒong mâe nai thîi sùt

They stand in silence. Finally Thanaphon put the flowers on his mother's grave.

Listen to Thai Text:

Play Sound

Next Random Text